Kontakt Języki (Polski) Grupa K+S

»

Doświadczenie w potasie i magnezie

Nawozy  ›  Nowości  ›  

2 grudzień 2013

Nawożenie ziemniaków – siarczanem czy chlorkiem potasu?

Ze wszystkich substancji odżywczych potas wywiera największy wpływ na wewnętrzną i zewnętrzną jakość ziemniaka. Przede wszystkim ważne jest udostępnienie roślinie wystarczającej ilości potasu. Opierając się na systematyce klasyfikacji zawartości minerałów w Niemczech, w przypadku upraw ziemniaka dobrze jest dążyć do górnej granicy stopnia zaopatrzenia C.

 

W uprawie ziemniaka szczególnie ważny jest wybór odpowiedniej formy potasu. Do nawożenia podstawowego możliwe jest zastosowanie potasu zarówno w formie siarczanu jak i chlorku. Chlorek potasu występuje na przykład w gnojówce, z kolei nawozy mineralne dostępne są zarówno w formie siarczanu jak i chlorku. Forma potasu ma wielki wpływ na parametry jakościowe takie jak zawartość skrobi w bulwach czy smak – dlatego zaleca się tu stosowanie siarczanu potasu.

 

Ponadto należy zwrócić uwagę na fakt, że zbyt obfite zaopatrzenie w chlorek negatywnie wpływa na wielkość zbiorów – podobnie jak w przypadku innych warzyw (patrz grafika).

 

Siarczan potasu zwiększa zawartość skrobi

Już dawno wiadomo, że zastosowanie chlorku potasu w przeciwieństwie do siarczanu potasu obniża zawartość skrobi w ziemniaku o 0,5 do 2,5 procent. W procesie fotosyntezy jony chlorkowe utrudniają transport węglowodanów z liści do bulw, co prowadzi do nadmiaru skrobi w liściach, podczas gdy bulwy gromadzą jej zbyt małe ilości. Chlorek powoduje ponadto podwyższone ciśnienie wewnątrzkomórkowe i niższą zawartości suchej masy w bulwach.

 

Szczególnie w uprawach ziemniaka spożywczego na glebach dobrych i bardzo dobrych (gleby lessowe), typowa dla poszczególnych gatunków zawartość skrobi często jest przekraczana, co powoduje przynajmniej częściową utratę jego właściwości gotowania „na twardo“. W takich przypadkach pomaga wiosenne czy też jesienne nawożenie chlorkiem potasu, prowadzące do zamierzonego obniżenia zawartości skrobi. Jednocześnie jednak nawożenie to może spowodować obniżenie ilości zbiorów, więc należy je stosować tylko jeśli można się spodziewać podwyższonej zawartości skrobi w uprawach na dobrych glebach.

 

Siarczan potasu pozytywnie wpływa na smak

Na typowych dla upraw ziemniaka lekkich glebach zwykle nie mamy do czynienia z podwyższoną zawartością skrobi w ziemniakach spożywczych. Nawożenie chlorkiem potasu szybko prowadzi tu do spadku zawartości skrobi znacznie poniżej wartości specyficznych dla danego gatunku, co zdecydowanie negatywnie wpływa na jakość ziemniaków spożywczych, ponieważ bulwy stają się wodniste i mają niską zdolność do składowania. Jako że skrobia jest również ważnym nośnikiem smaku, ziemniaki wykazują brak oczekiwanego przez konsumentów pełnego smaku dobrego gatunku. Siarczanowe nawożenie potasem prowadzi natomiast do wyższej zawartości suchej masy w bulwach, a tym samym do odpowiedniego stosunku skrobi i białka (12 - 16 : 1), rozpoznawalnego po mocnym smaku ziemniaka. Szczególnie bezpośredni sprzedawcy powinni pamiętać o tym ważnym elemencie jakości.

 

Ziemniak wrażliwy na chlorek

Z wymienionych wyżej przyczyn, ziemniaki skrobiowe i uszlachetnione uważane są za wrażliwe na chlorek, a sadzeniaki i ziemniaki spożywcze jako względnie tolerujące chlorek. W przypadku ziemniaków spożywczych nawożenie potasem można przeprowadzać w całości lub częściowo w formie chlorku, o ile odbędzie się ono odpowiednio wcześnie przed rozpoczęciem okresu wegetacji. W pewnych warunkach takie nawożenie zalecane jest już jesienią poprzedniego roku. W ten sposób dąży się do przemieszczenia się większości chlorku z nawozu potasowego do głębszych warstw gleby lub do jego wypłukania. Jednak w przypadku silnych opadów – w szczególności na lżejszych glebach – zachodzi przy tym ryzyko wypłukania potasu. Natomiast na glebach cięższych może się zdarzyć, że z pomocą kapilarnego przepływu wody w miesiącach letnich chlorek powróci do korzenia ziemniaka, gdzie spowoduje nieoczekiwane negatywne skutki.

 

W przypadku ziemniaków skrobiowych i uszlachetnionych nawożenie potasem powinno odbywać się głównie, a nawet wyłącznie w formie siarczanowej. Wyższa czy średnia zawartość skrobi jest do tych celów zawsze pożądana. Kierować należy się tu wymaganiami różnych gałęzi przemysłu ziemniaczanego oraz wysokością premii za zawartość skrobi. Nawożenie potasem w formie czysto chlorkowej jest w tym zakresie ryzykowne i łatwo może doprowadzić do porażki.

 

Przestrzeganie wielu czynników

Wskazówek co do odpowiedniej formy nawożenia ziemniaków nie można uogólniać. Właściwie nie ma jednej wytycznej dla wszystkich. Wybór formy potasu przy nawożeniu ziemniaków zależy od wielu czynników, takich jak:

  • planowane przeznaczenie ziemniaków,
  • gatunek ziemniaków,
  • termin nawożenia,
  • rodzaj gleby,
  • inne cechy miejsca upraw
  • oraz ilość opadów i ich rozłożenie rozprzestrzenieni.

 

Dla pewności - siarczan potasu

Ze względu na wymienione czynniki ryzyka, producentom ziemniaków spożywczych zaleca się stosowanie nawozów potasowych przynajmniej częściowo w formie siarczanowej (w stosunku pół na pół lub dwóch trzecich). Jednak do wczesnych gatunków ziemniaków spożywczych proponujemy zawsze nawożenie siarczanowe bez domieszek, np. nawozem Patentkali®.

 

Wróć do Nowości

Produkty

Ciągnik z siewnikiem nawozów

Opis produktów i dalsze informacje o nawozach

Temat specjalny

Niskie opady deszczu w sezonie monsunowym w Indiach – zastosowanie siarczanu potasu (ang. Sulphate of Potash (SOP) dla zwiększenia plonów przy niekorzystnych warunkach wzrostu więcej

Wzrost jakości i wysokożci plonów...

Zalecane nawożenie dla poszczególnych upraw

Wybór języka

close-x