O K+S KALI  ›   Nowości  ›   KALI zestawienie informacji  ›  

Złoża potasu na świecie

Złoża potasu powstały przed setkami milionów lat, jednak odkryto je dopiero w 1856 r.: w jednym z pokładów soli kamiennej w Niemczech po raz pierwszy na świecie napotkano sole potasowe, których wydobycie rozpoczęto już w 1861 r., ponieważ okazały się one znakomitym nawozem. Do początku XX wieku kopalnictwo potasu miało miejsce tylko w Niemczech. Jednak głównie od lat 30-ych ubiegłego stulecia, wydobycie rozpoczęto także w innych krajach europejskich oraz na innych kontynentach.

Najbogatsze złoża znajdują się w większości na północ od równika

Eksperci szacują, że znane na świecie geologiczne złoża potasu obejmują około 210 miliardów ton K2O (tlenek potasu jako liczba pomiarowa zawartości potasu) oraz, że przy pomocy istniejącej techniki możliwe jest wydobycie do 16 miliardów ton. Około 60 procent światowych zapasów potasu występuje w kanadyjskiej prowincji Saskatchewan; wydobywalne pokłady obejmują tam prawie 10 miliardów ton K2O. Drugie co do wielkości złoża potasu istnieją w Rosji (do 2,2 miliardów ton K2O); na trzecim miejscu znajdują się złoża w Białorusi (do 1,0 miliardów ton K2O); czwarte co do wielkości zapasy to złoża niemieckie, gdzie możliwe wydobycie wynosi do 0,8 miliardów ton K2O.

 

Dalsze złoża potasu eksploatowane są m.in. w USA, Anglii, Hiszpanii, Brazylii, Włoszech i w Kongo. Istnieją również starania, aby podjąć wydobycie potasu w Argentynie, Tajlandii i Etiopii. Obok stałych podziemnych złóż potasu, istnieją złoża w postaci roztworów solnych w postaci podłoża lub jezior solnych. Największym złożem tego rodzaju jest Morze Martwe.

 

W zależności od złoża, uzbrojenie i wydobycie pokładów potasu związane jest z nakładami technicznymi i znacznymi inwestycjami. Przede wszystkim pionowe lub półpionowe nachylenie pokładów – charakterystyczne dla wielu złóż niemieckich – wymaga zastosowania skomplikowanych procesów wydobywczych.

Szczególna charakterystyka złóż niemieckich

Wszystkie większe stałe złoża potasu na Ziemi są pochodzenia morskiego i powstały przez wyparowanie wody morskiej. W przeciwieństwie do rozpowszechnionych na świecie złóż potasu typu chlorkowego, złoża niemieckie należą do szczególnego typu siarczanowego, wyróżniającego się dodatkowymi minerałami magnezowo-siarczanowymi w soli surowej. Najstarsze z obecnie wykorzystywanych do wydobycia pokładów potasu powstały około 350 do 400 milionów lat temu, w erze Dewonu. Znajdują się one w Kanadzie i Białorusi. Złoża w Niemczech, Anglii i Rosji ukształtowały się około 250 do 280 milionów lat temu w okresie Permu. W okresie Kredy przed około 120 milionami lat wytworzyły się złoża na północnym wybrzeżu Brazylii i na zachodnim wybrzeżu Afryki w Kongo. Pokłady w Alzacji, na północy Hiszpanii i na Sycylii mają około 20 do 40 milionów lat i są tym samym stosunkowo młode.

 

W postaci Potash One spółka K+S nabyła dużą ilość licencji do eksploatacji potasu w kanadyjskiej prowincji Saskatchewan. W jednej z nich powstaje Legacy Projekt, w ramach którego przewidziane jest uruchomienie produkcji 2016 r. (Deutsch)

 

Wydobywanie soli potasowych i magnezowych pod ziemią – proces pozyskiwania soli potasowych i magnezowych

 

Powstanie złoży potasu i magnezu – teoria lagunowa pochodząca

 

 

Do: Przegląd KALI zestawienie informacji

Wybierz stronę internetową