Złoża potasu i magnezu w Niemczech powstały przed ponad 230 milionami lat wskutek wyparowania Morza Cechsztyńskiego.
Teoria lagunowa pochodząca od geologa Ochseniusza mówi, że słona woda morska przedostawała się przez płytkie cieśniny morskie na niżej położone tereny, gdzie w następstwie silnego promieniowania słonecznego wyparowywała. Koncentracja soli wzrastała, sole potasowe, magnezowe i sodowe krystalizowały się i osiadały w kolejności ich rozpuszczalności. Proces ten powtarzał się przez tysiąclecia, co doprowadziło do powstania dwóch lub więcej złoży potasu jednego nad drugim.
W czasie nowszej historii Ziemi te złoża solne zostały następnie przykryte przez olbrzymie osady piaskowca pstrego, wapienia muszlowego oraz kajpru.
